ที่ผ่านมา..เมื่อเรารู้สึกดีกับใคร

เราจะใช้เวลาเรียนรู้นิสัยของคนๆนั้น

หาจุดบกพร่องต่างๆ

แล้วกลับมานั่งคิด..

ทั้งข้อดี..ข้อเสีย..

เรารับได้หรือเปล่า..

และทุกครั้งจะได้บทสรุปที่ว่า..

..เป็นเพื่อนกันแหละดีแล้ว..

เราใช้ใจตัดสิน..ว่าจะรู้สึกดีกับใคร

แต่เราใช้สมองเลือก..ว่าควรจะรักใคร

เราเคยคิดว่า..

ถ้าเราจะคบใคร..คงจะไม่จริงจังอะไรนัก..

เพราะทุกๆวันได้เจอสิ่งใหม่ๆมากมาย

ยาก..ถ้าจะมาจริงจังกับใครแค่คนเดียว..

เราเคยพยายามลืมคนๆนึงมาหลายปี..

เราฝังใจกับเค้า..

..เพียงเพราะเค้าเป็นคนแรก

ที่เราเรียกว่า..แฟน..

เราเข้าใจว่านั่นคือรักมาตลอด..

จนกระทั่งได้มาเจอกับคนๆนึง..

..คนที่รักเราจริงๆ

จากที่เคยใช้สมองเลือก..

ก็กลายเป็นใช้หัวใจเลือกใครคนนั้น..

จากที่เคยคิดว่าจะไม่จริงจังกับใคร

จากที่เคยเข้าใจว่าความฝังใจคือความรัก...

วันนี้..ได้รู้แล้วว่ารักเป็นยังไง

รู้แล้วว่าสมอง..ไม่ทำให้เรารู้จักรักได้

แต่หัวใจต่างหาก..ที่จะสอนให้เราได้รัก...

วันนี้..ตอนนี้.. เรารักคนๆนี้..

..คนแรกสำหรับเรา..

คนแรก..ที่ทำให้เราได้รู้จักความรักจริงๆ

คนแรก..ที่เรายอมให้ทุกอย่าง 

คนแรก..และคนเดียว... 



 ขอบคุณนะ... ฮิบโปโปจัง

แมวเหมียวรักฮิบโปโปน๊าาา